عمر انسان خیلی سریع تر از اونچه انتظار داریم در حال گذر است.

اینو وقتی با تمام وجودم درک کردم که دیدم بچه‌های یه مدرسه در حالی که هوا بارونی بود داشتند از از مدرسه به سمت خونه می‌دویدند و با یه چیزی سرشون رو پوشونده بودند تا خیس نشه.

انگار دیروز بود که منم این لحظات رو تجربه می‌کردم و تمام دغدغه‌ام این بود که سریع برسم خونه و خیس و گلی نشم.

اما الان ۲۳ سال از اون ماجرا گذشته و من سی‌سالمه.

باورش برام سخت بود. 

خدا عاقبت ما رو ختم به خیر کنه.